sábado, 13 de abril de 2013

Lecturas


III DOMINGO DE PASCUA  -  CICLO C


Primeira Lectura      Feit 5, 27b-32. 40b-41
LECTURA DO LIBRO DOS FEITOS DOS APÓSTOLOS
Nós somos testemuñas destas palabras e tamén o Espírito Santo,

             Naqueles días, o xefe dos sacerdotes interrogou os apóstolos:
            Expresamente vos mandamos que non ensinásedes nese nome, e vós enchestes Xerusalén coa vosa doutrina. Vós queredes botar sobre nosoutros o sangue dese home.
            Pedro e os apóstolos responderon:  
            Cómpre obedecer a Deus antes ca aos homes. O Deus de nosos pais resucitou a Xesús, a quen vós matastes colgándoo dun madeiro; pois a este enxalzouno Deus coa súa dereita, facéndoo Xefe e Salvador, a fin de lle outorgar a Israel a conversión e o perdón dos pecados. E nós somos testemuñas destas cousas e tamén o Espírito Santo, que Deus dá aos que o obedecen.
            Azoutaron aos apóstolos e ordenáronlles que non falasen no nome de Xesús, e deixáronos ir.
            Eles saíron de diante do consello moi alegres de resultaren dignos de sufrir por mor do nome de Xesús.

                        Palabra do Señor                             R/. Grazas a Deus



SALMO RESPONSORIAL      Sal 29, 2 e 4. 5 e 6. 11 e 12a e 13b
R/ (2a): Eu lóote, Señor, porque me libraches.
Ou: Aleluia.

Eu lóote, Señor, porque me libraches
e non deixaches rirse de min os inimigos.
sacaches do abismo a miña vida,
fixéchesme revivir,
lonxe dos que baixan ao sepulcro.

Cantádelle ao Señor os seus amados,
loade o seu santo nome.
O seu furor dura só un intre;
o seu favor, toda a vida.
Se hai pranto á tardiña,
ó abrente xa hai ledicia.

Escoita, Señor; ten compaixón de min,
Señor, ven socorrerme.
Trocaches o meu lamento en danza,
Señor, meu Deus, hei loarte por sempre.



Segunda Lectura     Ap 5, 11-14
LECTURA DO LIBRO DA APOCALIPSE
É digno o Año a quen mataron de recibir a forza e a riqueza

            Eu, Xoán, vin e oín a voz de moitos anxos arredor do trono e dos animais e dos anciáns: o número deles era de milleiros e milleiros. Proclamaban con forte voz:
            "Merecente é o Año, por estar degolado,
de recibir o poder, a riqueza, a sabedoría, a forza,
a honra, a gloria e a bendición".
            E oín que todas as criaturas que están no ceo e na terra e debaixo da terra e enriba do mar e todas as cousas que hai nelas, proclamaban:
            "Para quen está sentado no trono e para o Año:
a bendición, a honra, a gloria e o poder
polos séculos dos séculos".
            E os catro animais dicían: "Amén" e os anciáns caeron en adoración.

                        Palabra do Señor                                         R/. Grazas a Deus


ALELUIA
Se non se canta, pódese omitir.

Aleluia, aleluia.
Resucitou Cristo, que creou todas as cousas
e tivo misericordia do xénero humano.
Aleluia.


Evanxeo     Xn 21, 1-19  (longo)
LECTURA DO SANTO EVANXEO SEGUNDO XOÁN
Foi Xesús, colleu o pan e déullelo, e igualmente o peixe

            Naquel tempo, aparecéuselles outra vez Xesús aos seus discípulos onda o lago de Tiberíades. Foi deste xeito: estaban xuntos Simón Pedro, Tomé o chamado Xemelgo, Natanael o de Caná de Galilea, os do Zebedeo, e mais outros dous discípulos seus.
            Simón Pedro díxolles:
            Vou pescar.
            Eles contestaron:
            Imos tamén nós contigo.
            Saíron, e subiron a bordo. Pero aquela noite non colleron nada. Xusto cando acababa de romper o día, presentouse Xesús na ribeira do lago. Pero non se decataron os discípulos de que era Xesús. Xesús preguntoulles:
            Rapaces, tedes algo que comer?
            Eles responderon:
            Non.
            Díxolles entón:
            Largade o aparello por estribor e atoparedes.
            Eles largárono, e xa non podían halalo a bordo, de tanto peixe. Entón, aquel discípulo a quen amaba Xesús díxolle a Pedro:
            É o Señor.
            Entón Simón Pedro, ao escoitar que era o Señor, cinguiu o vestido pois estaba espido e botouse ao mar. Os outros discípulos chegaron no bote -porque non estaban lonxe da terra senón a menos de cen metros-, remolcando o aparello cos peixes.
            Cando vararon en terra, viron que había unhas brasas cun peixe enriba, e mais pan.
Xesús díxolles:
            Traede peixes dos que acabades de coller.
            Simón Pedro subiu ao bote e arrastrou para terra o aparello cheo de cento cincuenta e tres peixes grandes; e, con seren tantos, non rachou o aparello.
            Xesús díxolles:
            Vinde comer.
            Ningún dos seus discípulos se atrevía a preguntarlle "ti quen es", sabedores de que era o Señor. Foi Xesús, colleu o pan e déullelo, e igualmente o peixe.
            Esta foi a terceira vez que Xesús se manifestou aos seus discípulos resucitado de entre os mortos.
            Cando xa comeran, preguntoulle Xesús a Simón Pedro:
            Simón de Xoán, ámasme máis ca estes?
            El contestoulle:
            Si, Señor, ti sabes que te quero.
            Xesús díxolle:
            Apacenta os meus años.
            E de novo preguntoulle por segunda vez:
            Simón de Xoán, ámasme?
            El respondeulle:
            Si, Señor, ti sabes que te quero.
            Xesús díxolle:
            Apacenta as miñas ovellas.
            E preguntoulle por terceira vez:
            Simón de Xoán, quéresme?
            Entristeceuse Pedro de que lle preguntase por terceira vez  "quéresme?", e respondeulle:
            Señor, ti sábelo todo, ti ben sabes que te quero.
            Xesús díxolle:
            Apacenta as miñas ovellas. Con toda verdade cho aseguro: cando eras novo vestíaste ti e ías onde querías; cando te fagas vello, estenderás as túas mans, e vestirate outro e levarate onde non queres.
            Dixo isto para significar con que clase de morte había de dar gloria a Deus. E despois engadiu:
-          Sígueme.

                        Palabra do Señor                                         R/. Loámoste, Cristo

No hay comentarios:

Publicar un comentario